Cahit Sıtkı Tarancı

2 yorum

“Yaş otuz beş! Yolun yarısı eder.

  Dante gibi ortasındayız ömrün.”

Çoğu insanın ilk olarak “Otuz Beş Yaş” şiiriyle tanıdığı Cahit Sıtkı Tarancı’yı ben uzun yıllar önce İngilizce çevirisini yapmam için elime tutuşturulmuş bir kağıtta okuduğum ve okuduğum ilk andan itibaren aşkın en güzel anlatıldığı şiirlerden biri olduğuna inandığım “Desem Ki” adlı şiiriyle tanıdım. Bu şiiri bugüne kadar defalarca okumuş olduğum halde her duyduğumda yüzümü ilk seferimdeki gibi sıcak bir gülümseme kaplar.

Beni tanıyan herkesin bildiği şey benim aşkı okumaktan hoşlanmıyor oluşumdur. Bunun sebebi ise aşkı tanıdığım, okuduğum pek çok insandan daha farklı görüyor olmam diye düşünüyorum. Fakat Cahit Sıtkı Tarancı’nın kaleminden çıkmış her kelimeyi severek okuyorum.

Yazmaktan hoşlanan biri iseniz, bazen elinizden çıkan kelimelerin sanki daha fazla tutamıyormuşsunuzcasına dökülürken bazense günlerce uğraşsanız bile bir damla etmeyecek kadar kuruduğunu bilirsiniz. Ben şiir yazmanın çok daha zor bir zanaat olduğuna inananlardanım. Kurmaca bir roman okurken çoğu zaman yazarın hayal dünyasında gezinirsiniz, fakat bir şairin şiirlerini okumak aslında onun yaşadıklarının, hissettiklerinin bir parçası olmak gibidir. Özellikle şiirin hak ettiği değerin çok daha altında ilgi gördüğü günümüzde ona can vermiş ve hala can vermekte olan şairleri daha çok desteklemeli ve şiir kitapları da okumalıyız diye düşünüyorum.

Bu sebepten de Cahit Sıtkı Tarancı’nın şiirlerinin bulunduğu “Otuz Beş Yaş – Bütün Şiirleri” kitabını öneriyorum sizlere. Hem kitabın içerisinde bulunan hem de favorim olan şiiri de ekleyerek bitirmek istiyorum yazımı.

Cahit Sıtkı Tarancı – Otuz Beş Yaş – Bütün Şiirleri

Desem Ki

Desem ki vakitlerden bir Nisan akşamıdır,

Rüzgârların en ferahlatıcısı senden esiyor,

Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini,

Ormanların en kuytusunu sende gezmekteyim,

Senden kopardım çiçeklerin en solmazını,

Toprakların en bereketlisini sende sürdüm,

Sende tattım yemişlerin cümlesini.

Desem ki sen benim için,

Hava kadar lazım,

Ekmek kadar mübarek,

Su gibi aziz bir şeysin;

Nimettensin, nimettensin!

Desem ki…

İnan bana sevgilim inan,

Evimde şenliksin, bahçemde bahar;

Ve soframda en eski şarap.

Ben sende yaşıyorum,

Sen bende hüküm sürmektesin.

Bırak ben söyleyeyim güzelliğini,

Rüzgârlarla, nehirlerle, kuşlarla beraber.

Günlerden sonra bir gün,

Şayet sesimi farkedemezsen,

Rüzgârların, nehirlerin, kuşların sesinden,

Bil ki ölmüşüm.

Fakat yine üzülme, müsterih ol;

Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini,

Ve neden sonra Tekrar duyduğun gün sesimi gökkubbede,

Hatırla ki mahşer günüdür

Ortalığa düşmüşüm seni arıyorum.

Cahit Sıtkı Tarancı

Foto: listekitap.com

2 comments on “Cahit Sıtkı Tarancı”

  1. Cahit Sıtkı Tarancı, 17 Yaşımda Şiir yazmaya ilk başladığımda hayatıma giren 3 Önemli Şairden birisi,
    diğer İkisi de Özdemir Asaf ve Orhan Veli’ dir.

    Şiirlerde basitliği, (hayatımda da olduğu gibi çünkü basit yaşamak aslında çok zordur)
    Yalınlığı, sadeliği, duyguları o an hissettirdiği şekilde dolandırmadan anlatan her şairi severim,
    Naçizane kendim de şiirlerimde okuyucuya duygumu olanca saflığıyla anlatma yolunu seçtim.

    Desem ki…
    İnan bana sevgilim inan,
    Evimde şenliksin, bahçemde bahar;
    Ve soframda en eski şarap.
    Ben sende yaşıyorum,
    Sen bende hüküm sürmektesin.
    Bırak ben söyleyeyim güzelliğini,
    Rüzgârlarla, nehirlerle, kuşlarla beraber.
    Günlerden sonra bir gün,
    Şayet sesimi farkedemezsen,
    Rüzgârların, nehirlerin, kuşların sesinden..

    Cahit Sıtkı Tarancı,

    Naçizane bu da benim daha dün gece yazdığım yine bir sevgiliye ithaf edilmiş şiirim,
    Umarım beğenirsiniz,

    İyi okumalar İrem hanım..

    GEÇMİŞTE KALACAK

    Geçmişte kalacak sevgilim
    Yaşadığımız bu günler
    İstesek de
    İstemesek de,
    Ne kadar dirensek de
    Geçmişte kalacak..

    Düşünsene sevgilim
    Yaşadığımız her an
    Yirmi dört saatten uzun süren
    Acı ve zor günlerimiz
    Bütün yaşanılanlar
    Hepsi geçmişte kalacak..

    Gözlerine baktığımda
    Durdurduğum zaman
    Tenine dokunduğumda
    Isınarak uyandığım kış sabahı
    Gün gelecek geçmişte kalacak..

    İnanması zor sevgilim
    Günün birinde
    İkimiz de ihtiyarlayacağız
    Kucağımızda torunlarımız
    Belki sadece geçmişi anacağız

    İşte o zaman
    Ne delice aşk yaşamıştık gençliğimizde
    Diyecek miyiz ?
    Bence demeliyiz
    Sevince ölene dek sevmeliyiz..

    Ahmet Balchk

    Beğen

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s